خرداد ۸۴، خرداد ۸۸ و خرداد ۹۴. روزها گذشت و گذشت تا در سال هايي كه شيب ريا و دروغ تند شده بود، انسان هايي به ته دره اي سقوط كنند كه قله اش كرامت و عزت نام داشت.
بزرگ ترين آسيب در اين سال هاي سخت، سفره هاي بي نان و مشكلات اقتصادي نبود چرا كه چشم اميد داشتن به اربابي كه براي رعيتش فقط از بهار مي گويد و سرسبزي و طراوت و مواجه شدن با خزان، سخت تر خواهد بود. مردمي كه به گفته آن بزرگ، از مردم عصر رسول خدا هم بهتر بودند ديگر تاب شنيدن شعار را نداشتند و اين شد كه تصميم گرفتن با كليد تدبير بر مشكلات معنوي و مادي شان پيروز شوند. آنها افراد مختلف را تجربه كرده اند با تيپ هاي شخصيتي متفاوت و ادبيات خاص خود. حال اميدواريم شاهد عزت و سربلندي ايران باشيم.
اما مرد كليد به دست بداند حتي اگر داس هم در دست داشته باشد اين مردم عهد اخوت با هيچ كس نبسته اند و فقط و فقط او را براي بازگرداندن غرورشان انتخاب كرده اند كه اگر اين گونه نشود او نيز با داس رأي، سربريده خواهد شد. اما با شناختي كه از او هست چيزي غير اين انتظار داريم. شوكت ايران اسلامي با تدبير و مديريت صحيح بازگشتني است و مردمي خوشدل و شكيبا، شادمان از اين انتخاب به روزهاي بهاري مي انديشند.
راستي؛ باور كنيم بهار در راه است.

به شهريار بده گنج راز خود حافظ
كه گوهري تو و قدر تو گوهري داند