خِبَرِ همدِگِه رِ بيشتر بِيگيريم
ديد و بازديد و خِبَرگيري باعث مِشِه از اَوالات يَك دِگِه خِبردار بِشيمو يَه
جورايي شايَدَم به درد هم بُخُوريم.
وقتي به وبلاگِت سر كه مِزِني و مِبيني كه بِهِت كم سر زِدان، چُرتِت پاره
مِشِه و پيش خودت مِگي: اَي بابا جان، تِ رِ چي به وبلاگ نِويسي. بِهِت
كم سَر مِزنانُ زَحمَتِ شانِ كه بِران مَنِه شِكلَكا بارات يَه گُلي مُلي بِزاران
پَ بارا چي هَي مِنويسي. اگِه دِل نِوشتِه ي كه اُونم مَنِه دفترِ كاهي خُودِت
خَط خطي كُني بيتره.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم فروردین ۱۳۹۱ ساعت توسط جعفري نصرآبادي
|