ديد و بازديد و خِبَرگيري باعث مِشِه از اَوالات يَك دِگِه خِبردار بِشيمو يَه

جورايي شايَدَم به درد هم بُخُوريم.

وقتي به وبلاگِت سر كه مِزِني و مِبيني كه بِهِت كم سر زِدان، چُرتِت پاره

مِشِه و پيش خودت مِگي: اَي بابا جان، تِ رِ چي به وبلاگ نِويسي. بِهِت

كم سَر مِزنانُ زَحمَتِ شانِ كه بِران مَنِه شِكلَكا بارات يَه گُلي مُلي بِزاران

پَ بارا چي هَي مِنويسي. اگِه دِل نِوشتِه ي كه اُونم مَنِه دفترِ كاهي خُودِت

خَط خطي كُني بيتره.