حدود ۱۰ ساله بودم، كه همراه با برادرم به تمرينات بزرگسالان محل خودمان - نصرآباد- مي رفتم و از اول تا آخر تمرين و با اشتياق فراوان توپ جمع مي كردم. از اونجا كه بايد توپ رو از زمين هاي اطراف جمع مي‌كردم، زحمت زيادي داشت ولي لطفش به اين بود كه گاهي فاصله زياد بود و طعم شوت كردن را مي‌چشيدم چون غير از توپ پلاستيكي توپ ديگري نبود كه با اون به اتفاق دوستانم تمرين كنم و شوت بزنم.
گذشت تا اينكه از برادرانم كه هر دو فوتباليست هاي خوبي بودن چيزهاي زيادي ياد گرفتم. حضور در مسابقات نوجوانان و جوانان گرگان و بعدها دسته سوم و دوم و اول گرگان هم لطف خودش رو داشت. مسابقات آموزشگاهها و منتخب استان مازندران هم داستان ديگري داره.
اما ديشب كه برنامه نود رو نگاه مي كردم يه فلش بك يا همان برگشت به عقب به خاطراتم بود. همه ي فوتبالي ها مي دانند كه واقعاً حركت ناشايست نصرتي و شيث خيلي هم در اين فوتبال شوك آور و غير مترقبه نبوده و نيست.
حدود ۲۰ الي ۲۵ سالي كه در بطن و حاشيه فوتبال گرگان و گاهي استان بودم زد و بند ها، تباني‌ها، اجحاف‌ها و مشكلات فراوان رو ديدم.  
مثال‌ها و خاطرات فراواني است اما يكي دو تاي اون رو اشاره مي‌كنم:
يادم هست موقعي كه سرپرست و مدير تيم در مسابقات استاني بودم دقيقاً و حين گرم كردن بچه ها، گاهي نامه اي مي دادند كه مثلاً ۲ الي ۳ بازيكن شما محروم از بازي هستن و مربي هم تا اطلاع ثانوي نمي تونه تيم رو همراهي كنه. وقتي هم كه پيگير مي شدي هيأت استان توپ رو به زمين هيأت شهرستان مينداخت و برعكس. بالاخره من هم به كه از بچگي تجربه توپ جمع كردن رو داشتم باز هم مشغول اين كار شدم، البته اين بار از زمين هيأت ها نه از بيرون زمين مسابقه.
خيلي حواشي ديگر مثل سفارش به بازيكنان براي عدم حضور در مسابقه رسمي و كم فروشي كردن در بازي ها، درگيري هاي شديد بازيكنان تيم‌ها، توهين تماشاگران، بي برنامگي و بي انضباطي در برگزاري مسابقات رده‌هاي مختلف و ... در مسابقات شهرستان و استاني را به دفعات شاهد بوده ام.
هدف از بازگويي اين مطالب اين است كه:
در فوتبالي كه در سطح روستا و شهرستان اين طوريست و در سطح ليگ برتر و ملي اش به اشكال مختلف ناهنجاري وجود دارد اگر شاهد اين گونه حركات نباشيم جاي تعجب دارد.
براستي افتضاي حذف تيم اميد به گونه اي كه در كشور ما رقم خورد و آب از آب هم تكان نخورد، يا حذف تيم اصفهاني از مسابقات آسيايي چگونه قابل توجيه است؟ بعد هم نه عذرخواهي نه استعفايي و طلب‌كار بودن از ديگران!!! به مازيار زارع تقريباً ۹۰ دقيقه فحاشي مي شود. يكي از بازيكنان استقلال توهين نژادي به هم تيمي اش مي كند و او هم از خجالتش در مي آيد، حرمت داوران حفظ نمي شود و ... .
آقايان مسئول! فوتبال را بايد جدي گرفت. پرتماشاگر ترين ورزش جهان كه ديگر فقط ورزش نيست بلكه اقتصاد است، فرهنگ است و هنر است. از پايه و از مدارس فوتبال و در سطح آموزشگاهها بايد آموزش داد با تمام مسايل فني و آداب آن. بازيكن از ابتدا بايد بداند جايگاه مربي و تماشاگر و تيم مقابل كجاست؟ كي بايد بخوابد و استراحت كند. كي بايد غذا بخورد و ...