در آستانه ی یلدایی دیگر هستیم. سیاهی همیشه هم نازیبا نیست. یلدا دختری با گیسوان مشکی و بلند و زیباست. گیسوان مجعدش ماجراها در خود دارد اما با همه ی این ها، بلندتر از آن در طول این سال و سال های پپش و پس از آن سراغی نخواهیم یافت.
یلدا چه بخواهد و چه نخواهد باید برود تا از فردای پس از آن روشنی و نور لحظات بیشتری بر زمین و زمینیان بتابد. یلدا نه تنها نشانی از تاریکی و ظلمت ندارد بلکه با آغوشی باز همه را در آغوش می گیرد و ندا می دهد که در آغوش من و در کنار یکدیگر ساعاتی را به سر برید تا با سرزدن مهر از ابتدای فصلی دیگر از جلوه گری شکوه و بزرگی خدای مهربان بهره ها ببرید. روزهای پس از یلدا بلندتر می شود و شب ها کوتاه و کوتاه تر و این یادآور پیروزی همیشگی نور بر ظلمت خواهد بود. چه با گذشت است یلدا که با چشمان و گیسوانی سیاه به استقبال روشنی می رود.
اما امسال در حالی یلدا را گرامی خواهیم داشت که نزدیک به سی و اندی روز از جدایی ستاره امید دل زینب و خدایی شدن حضرت حسین گذشته است. هرچند از لحظه طلوع خورشید وجودش خدایی بود اما غروب جانسوزش نمادی شد برای آنان که خدایی اند و منتظر نوشیدن شراب طهوراند.
و چه قدر یلدا و عاشورا به هم نزدیکند و شبیه. آنان از جنس هم و از سلک همند. شب یلدا برای همگان است و نمادی از رحمانیت خدای بزرگ و شب عاشورا برای یارانی اندک و نمادی از رحیمیت حضرت باریتعالی. پس از یلدا روشنی و نور خواهد بود و پس از عاشورا هم نور و روشنایی.
به آدم ها و برخی عوامل که می اندیشی، همگونی و یکپارچگی و شباهت هاست که آن ها را به هم نزدیک می کند اما شب یلدا و شب عاشورا را که خوب می نگری خواهی یافت که حتی تفاوت های بین این دو نیز نشان از یک جور وحدت دارد. در یلدا همه برای هم سالی خوش و عمری دراز آرزو می کنند اما عاشورا فاصله تا پایان زندگی در این دنیا اندک است. یلدا و مراسم و شب زنده داری اش که البته نیک است با شب عاشورا تفاوت بسیار دارد از این جهت که اینان تسبیح گوی حضرت حق اند و حضور در حریم حرم اما عشق را غنیمتی بزرگ و فدای در راهش را افتخاری ابدی می دانند.
اصحاب یلدا و اصحاب عاشورا چه شباهت ها و چه تفاوت هایی که ندارند. بزرگترین شباهت این است که از پس شب یلدا و شب عاشورا، نور زیباتر و بیشتر خواهد تابید و جهان را روشن تر خواهد کرد و تفاوت بزرگ این دو شاید آرزوهای اصحاب یلدا و عاشورا باشد و این نشانه ی آن است که پیمودن راه تا چشمه اهلی من العسل برای همه هر چند یک سان نیست اما دست یافتنی است.
یلدا را دوست دارم با همه ی خوبی هایش و عاشورا را با همه آموزه هایش. کاش می توانستیم جرعه ای از نور پس از یلدا و عاشورا نوش کنیم و در یلدا و عاشورا نمانیم. عاشورا یعنی مانایی و پویایی.